Vakantie

VAKANTIE!! Jahoe, twee maanden rust voor al die kindertjes en ook voor die van mij. Plots mogen we wennen aan een heel andere routine. Ik hoop; geen stress meer ’s morgens, huiswerkstress aan de kant, kledingpaniek uit de weg … ook de verhalen zullen een andere wending krijgen denk ik, vriendjes en vriendinnetjes zijn voor eventjes niet meer alledaags. Haha en nu? Wel ik ben niet goed in het voorspellen van het weer maar anderzijds kan ik jullie zwart op wit geven dat mijn lieve dochter deze vakantie helemaal gaat gebruiken om zeker en vast al haar creativiteit de vrije loop te willen laten. Ze maakt voor zichzelf echt niet het verschil tussen makkelijk en moeilijk, alles en echt alles is te maken. Een paar maand geleden nam ik me voor om al wat projectjes in voorbereiding te hebben maar zoals het zo vaak gaat heb ik daar nu helemaal geen werk van kunnen maken. Heeeeeelp! Het is vandaag de eerste halve dag vrij en jullie kunnen het al raden zeker? Ze staat naast me en “mama gaan we wat maken?”.

dit is hoe het er aan toegng tijdens een eerdere vakantie

dit is hoe het er aan toe ging tijdens een eerdere vakantie

Advertenties

Wat een weekend

Ik gebruik hier eventjes heel bewust één van mijn lievelingskleuren om een tekstje neer te “pennen” want ik heb het nodig. Ik wenste iedereen een prettig weekend, toen ik vorige zaterdag de deur van de winkel afsloot, alle lichten uitknipte en bewust de rommel liet liggen om de volgende dinsdag op te ruimen… kon ik niet weten wat een weekend het voor mijn gezin zou worden.

Zaterdagnacht keken mijn jongste dochter en ik samen tegen de muren van de “kinderkamer” van spoedgevallen. Mooie tekeningen, funny en echt wel fijn voor zo’n kind. Nu moet ik eerlijk zeggen dat van al dat moois niets meer over was omdat alle aandacht plots ging naar bloed prikken, perfusie steken, pijn hebben en heel erg misselijk zijn. Geen sprake van naar huis gaan, wel naar een kamer op de kinderafdeling waar de nacht alleen maar langer en pijnlijker werd. Hoe ongelooflijke onmacht zich van me meester maakte kan ik met geen woorden beschrijven. Zondag, heel snel een paar onderzoeken (tja, de arts-radioloog kon het niet opbrengen te komen toen die werd opgeroepen ’s nachts) en dan in versneld tempo naar het operatiekwartier want… dat kleine lijfje van mijn jongste dochter (9 jaar is ze) bleek een “appendix op springen” te herbergen. Het is allemaal goed afgelopen en mijn kleine “spring in’t veld” was na het uitslapen van haar roes helemaal de oude. Niets pijn meer, vrolijk en opgelucht, bij de pinken … en ga zo maar door! En ik en de papa zijn eerlijk gezegd nog een beetje aan het bekomen.

uitslapen na de operatie

uitslapen na de operatie

Natuurlijk bestaan er grotere drama’s dat weet ik ook wel, maar dit was dan de “gebeurtenis” binnen mijn gezin. Niks drama maar wel enorme bezorgdheid. Vandaag sloot ik de winkel en kon dan weer naar mijn vrolijk kind dat uitkijkt naar volgende week want dan mag ze terug naar school.

Heeeeel rustig aan gedaan

Het is niet mijn gewoonte maar ik heb het vandaag heel maar dan ook heeeeel rustig aan gedaan. Rustig, niet niets gedaan natuurlijk. Ik ben zelf aan het haken geslagen en heb daarvoor mijn lace-garen dat op konen staat in de winkel voor een paar gram lichter gemaakt. Kijken en niet aankomen kan ik lang volhouden maar dan gaat de stop er af hoor. En dan nog een beetje aan de overlocker gezeten, lekker wat sjaaltjes gemaakt.

katoen met een glanslint tussen gestikt. Geeft een apart effect.

katoen met een glanslint tussen gestikt. Geeft een apart effect.

tricotstof met een glanslint tussen gestikt

Mirasol is een meisjesnaam met meerwaarde

Het is elke keer ik de winkel open doe voor de dag een gelukzalig gevoel als ik rondkijk. Maar vandaag werd mijn blik gevangen door een rek kleuren. De kleuren van wol onder het label Mirasol 

 Ik heb er mijn etalage helemaal mee ingericht en maakte zelf een vrij leuke affiche. 

mirasolMirasol

Is wol met een reden van bestaan!

Door het aankopen van deze wol geeft u een project in Peru een duwtje in de rug.

Het is de fijnste kwaliteit breigaren  met de mooiste kleuren uit het Andesgebergte.

Als u meer over het project wil weten kan je gerust een kijkje gaan nemen op de website “The Mirasol Project”.

zij zijn je alvast dankbaar!

Ik kan het niet laten

een hele avond snuisteren

een hele avond snuisteren

En zo heb ik al een hele bibliotheek. Je kan het al raden … ik heb een zwak voor boeken, magazines. Overal waar ik kom loop ik boekenwinkels binnen. Tweedehandswinkels laat ik ook niet links liggen en zo heb ik al heel veel heel mooie uitgaven op de kop kunnen tikken. Ik ben niet kieskeurig hoor, als het maar over breien, haken, weven, naaien & stikken gaat, kan ik er niet aan weerstaan. Het aantal dubbele exemplaren valt me reuze mee, meestal herken ik de cover wel. Ik heb er in het Nederlands, Engels, Frans en ook een paar in het Duits. Alle andere talen laat ik bewust aan me voorbij gaan (tenzij het over haken gaat en er duidelijke patronen in staan, de tekens zijn immers in elke taal te herkennen).

De magazines op de foto laat ik samenkomen in, zoals wij het hier noemen, “de Engelse” winkel. Ik laat ze daar komen vanuit de UK. Tja, ik zou natuurlijk ook een abonnement kunnen nemen maar dat doe ik niet, ik haat namelijk kreuken en andere beschadigingen aan mijn boeken. Daar komen ze puntgaaf aan en blijven er netjes gestapeld liggen tot ik ze kan komen halen (meestal krijg ik een belletje in het allermooiste Engels om te zeggen dat er al wat “issues” op me liggen te wachten). Meestal ga ik dan om mijn stapeltje op maandag (m’n “vrije” dag) en dan…. bladeren, genieten en vooral hopen dat alles wat ik nog op priemen heb staan, snel af zal geraken, want er staan weer veel mooie dingen in.

Als de zon er is doen we het zo

concentratie in de zon

concentratie in de zon

Ik beloofde gisteren dat als de zon het spel wou meespelen we met de hele breigroep naar buiten zouden trekken. 10 uur, en het voelde eigenlijk nog brrrrr aan. De wind was een beetje spelbreker. Hm, volgende week proberen we het opnieuw! De deelnemers aan de beginnerscursus Naaien & Stikken, tja die troffen het wel. De naaimachines bleven binnen en de vrije tafels waren snel buiten gezet. Spelden, driegen, babbelen, tasje koffie en genieten buiten. Een tafelkleedje en de gezelligheid is troef (maakte ik niet zelf maar zijn een aandenken aan een reis die we ooit maakten naar Finland. Ik kocht ze daar in een kringloopwinkeltje). Al kan je ze op deze foto niet echt zien.

Ik hoop dat het goede weer wat blijft en ondertussen wens ik iedereen een heel prettig WE

Gelukt!

tasje ontstaan uit pure koppigheid

tasje ontstaan uit pure koppigheid

Jahoe, het is me gelukt! Ik moet bekennen dat het me wat moeite heeft gekost om alles mooi in elkaar te laten passen, maar zoals je kan zien…. Ik ben er eigenlijk best trots op.  Het is de allereerste keer dat ik zo iets in elkaar boks. Aanvankelijk dacht ik het eens gauw te doen maar dat “gauw” is lelijk tegengevallen. Gelukkig werd me een rijkelijk deel koppigheid (volharding kan je het ook noemen) toebedeeld en de derde poging staat nu te pronken in mijn etalage.